Με προσοχή ακούω και διαβάζω τις ανησυχίες των υπέρμαχων του πανεπιστημιακού άσυλου και μου μπαίνουν ψύλλοι στα αυτιά.
Οι ανησυχίες τους εστιάζουν στο φόβο ότι η κατάλυση του ακαδημαϊκού ασύλου θα οδηγήσει σε κατάλυση της ελευθερίας της έκφρασης και της ελεύθερης διακίνησης ιδεών. Η αστυνομία θα μπορεί να μπαίνει στα πανεπιστήμια και να συλλαμβάνει άτομα που διδάσκουν καινά δαιμόνια και γενικά διοχετεύουν απόψεις αντίθετες με την εκάστοτε πολιτική ορθότητα. Πράγματι είναι ανησυχητικοί οι συγκεκριμένοι φόβοι, πολύ ανησυχητικοί και επειδή πιθανόν ξέρουν κάτι που δεν ξέρω εγώ, άρχισα να ανησυχώ και εγώ.
Άρχισα να αναλογίζομαι τις συζητήσεις που κάνω με τα παιδιά μου που συχνά αναφέρονται στην διδασκαλία των καθηγητών τους και στις συζητήσεις που γίνονται στο Λύκειό τους. Προοδευτικοί και συντηρητικοί καθηγητές, μονόδρομες διαλέξεις από την καθηγητική έδρα αλλά και ένθερμες αμφίδρομες συζητήσεις, συμφωνίες αλλά και διαφωνίες. Όλα αυτά με έκαναν να διαπιστώσω πως στην νομοθεσία μας υπάρχει ένα κενό. Μπορεί το ακαδημαϊκό άσυλο να προστατεύει τα πανεπιστήμια μας αλλά δεν προστατεύει τα σχολεία μας. Και αυτό είναι καταστροφικό! Πρέπει σύντομα να κλείσουμε το κενό και να επεκτείνουμε την ομπρέλα προστασίας του πανεπιστημιακού άσυλου και στα σχολεία μας.
Με μια δεύτερη σκέψη όμως, είναι προφανές ότι απόψεις και ιδέες εκφράζονται και διακινούνται και στα συνεδριακά κέντρα. Άρα το άσυλο θα πρέπει να επεκταθεί και στα συνεδριακά κέντρα και η είσοδος της αστυνομίας θα πρέπει να απαγορεύεται και στα ξενοδοχεία με συνεδριακές εγκαταστάσεις ή σε κτήρια με αίθουσες εκδηλώσεων. Καφενείο δεν πηγαίνω αλλά από τον πεθερό μου ξέρω πολύ καλά ότι τα καφενεία είναι οι κατεξοχήν ναοί έκφρασης απόψεων και ιδεών. Πρέπει να διαφυλαχτούν και αυτά.
Βέβαια για να μην κατηγορηθώ ότι είμαι κοντόφθαλμος θα πρέπει να παραδεχτώ ότι απόψεις και ιδέες εκφράζονται και διακινούνται οπουδήποτε αθροίζονται οι πολίτες. Κλειστοί χώροι όπως καφετέριες, τηλεοπτικοί σταθμοί, βιβλιοπωλεία, γκαλερί, κλπ. αλλά και ανοιχτοί χώροι όπως δρόμοι, πλατείες και πάρκα πρέπει να προστατεύονται, όπως και τα πανεπιστήμια. Το άσυλο δεν μπορεί να είναι προνόμιο των πανεπιστημίων.
Το νομοθετικό πλαίσιο του ακαδημαϊκού άσυλου είναι λειψό στο να εξασφαλίσει την ελευθερία όλων. Για να εξασφαλίσουμε την απόλυτη ελευθερία των πολιτών το άσυλο θα πρέπει επεκταθεί σε όλη την επικράτεια ή απλά θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι η εφαρμογή του νόμου σε όλη την επικράτεια είναι το άσυλο των πολιτών.
akademics.org 